Weet je, alles heeft zijn tijd

Weet je,

alles heeft zijn tijd

niets gebeurt zomaar

alles gebeurt op zijn eigen tijd.

 

Als mens word je geboren en gaat eens weer dood

en daar tussenin

leef je, groei je, ben je steeds weer aan het worden:

in zonlicht en schaduw

bij dag en nacht

word je steeds meer mens

en daarbij heeft alles zijn eigen tijd.

 

Er is een tijd van krijgen en een tijd van geven

er is een tijd dat je lacht

maar soms moet je ook huilen

er is een tijd dat je danst

en een tijd dat je stampvoet.

soms wil je niets zeggen

dan praat je honderduit

 

Er is een tijd van knuffelen

en een tijd van met rust laten

er is een tijd van zoeken

en een tijd van vinden

soms ben je boos op iemand

dan houd je er weer zielsveel van

 

En alles heeft zin in een mensenleven

het is altijd weer nemen en dan weer geven

zoals de zee met zijn eb en vloed,

als zomer en winter, warmte en kou

leven en dood en toch weer leven!

 

niets gaat verloren.

 

Op de grens van 2018 wens ik ieder die dit leest,

kracht om de drempel naar 2019 over te gaan.

 

Op naar en nieuw jaar vol uitdagingen.

 

Tekst deels uit "Als vlinders spreken konden" van Yvonne van Emmerik